Λεωφ. Βάρης 6 & Αγ. Αποστόλων, Βάρη
Τηλ. Επικοινωνίας: 210 89 95 070
Title Image

Τενοντοελυτρίτιδα de Quervain

Αρχική  /  Παθολογίες   /  Χέρι   /  Τενοντοελυτρίτιδα de Quervain

Στις σημερινές συνθήκες ζωής, περισσότερο από ποτέ, τα χέρια μας καταπονούνται από μικρές επαναλαμβανόμενες κινήσεις, ενώ οι τένοντες του αντίχειρα και του καρπού δέχονται συνεχή καταπόνηση. Το σύνδρομο de Quervain είναι μια τενοντοελυτρίτιδα, δηλαδή μια φλεγμονή του ελύτρου που περιβάλλει δύο από τους τένοντες που κινούν τον αντίχειρα. Πιο συγκεκριμένα, η νόσος του De Quervain είναι η επώδυνη φλεγμονή στον μακρό απαγωγό και τον βραχύ εκτείνοντα του αντίχειρα, κατάσταση στην οποία η ολίσθησή τους κατά τις κινήσεις γίνεται πιο δύσκολη, παγιδεύοντάς τους κάτω από τον ραχιαίο σύνδεσμο του καρπού. Οι τένοντες αυτοί περικλείονται σε τενόντια έλυτρα, οπότε με την κίνησή τους ασκείται τριβή, προκαλώντας μεγαλύτερη πάχυνση των ελύτρων στα πλαίσια μιας χρόνιας εκφυλιστικής διαδικασίας.

Το σύνδρομο de Quervain είναι συχνότερο στις γυναίκες, πιθανώς λόγω της διαφορετικής ανατομίας της περιοχή μιας οστικής προεξοχής που βρίσκεται σ’αυτή την περιοχή, της στυλοειδούς απόφυσης. Επίσης, φαίνεται να προσβάλλει συχνά και τις νέες μητέρες, ίσως γιατί σηκώνουν συχνά τα μωρά τους κάνοντας επαναλαμβανόμενη κίνηση με αντίσταση του καρπού, με ταυτόχρονη απαγωγή και έκταση του αντίχειρα, κατί που έχει φανεί ότι αποτελεί έναν από τους πιο συνηθισμένους μηχανισμούς πρόκλησης.

Γενικά, εχει υποστηριχθεί ότι το σύνδρομο de Quervain μπορεί να οφείλεται σε επαναλαμβανόμενες κινήσεις του αντίχειρα και για αυτό κατατάσσεται στα σύνδρομα υπέρχρησης, όμως αυτό δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά. Ουσιαστικά η αιτιολογία του είναι άγνωστη και για αυτό χαρακτηρίζεται ιατρικά ως ιδιοπαθής.

Τα συμπτώματα συνήθως είναι αρκετά χαρακτηριστικά και αποτελούνται από:

  • έντονο πόνο στην περιοχή του αντίχειρα,
  • πόνο, ευαισθησία και οίδημα στην κερκιδική πλευρά του καρπού,
  • δυσκολία στη συγκράτηση – σύλληψη αντικειμένων,
  • πόνο ο οποίος μπορεί να αντανακλά στο αντιβράχιο ή ακόμα και να προκαλεί έγερση από τον ύπνο.

Ο πόνος γίνεται εντονότερος με τη χρήση του αντίχειρα και κυρίως στο έντονο πιάσιμο, την πλάγια σύλληψη και στροφή, όπως π.χ. στη χρήση του κλειδιού. Λόγω του πόνου και του οιδήματος, παρατηρείται περιορισμός στις κινήσεις του αντίχειρα και κυρίως σε αυτές που εκτελούνται υπό αντίσταση.

Η διάγνωση γίνεται κλινικά με κάποιες ειδικές δοκιμασίες, όπως είναι το Finkelstein test, ενώ η ακτινογραφία δεν είναι απαραίτητη, εκτός και αν έχει υπάρξει στο παρελθόν κάποιο κάταγμα στη περιοχή ή η εμφάνιση των συμπτωμάτων προκλήθηκε μετά από κάποιο τραυματισμό. Αν το σύνδρομο De Quervain παρουσιαστεί μετά από άμεση πλήξη στον καρπό ή στο αντιβράχιο, ή πτώση πάνω σε τεντωμένο χέρι, θα πρέπει πρώτα να αποκλειστεί η ύπαρξη κατάγματος ή συνδεσμικής κακώσεως. Στην περίπτωση σταδιακής εμφάνισης, τότε η αρχική αντιμετώπιση περιλαμβάνει αντιφλεγμονώδη φάρμακα, πάγο, ανάπαυση και αποχή από δραστηριότητες που επιδεινώνουν την κατάσταση.

Τα φυσικά θεραπευτικά μέσα για τον έλεγχο του πόνου και του οιδήματος όπως ο υπέρηχος, το laser, τα TENS ή ιοντοφόρεση είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά. Επίσης μπορεί να γίνει χρήση ενός νάρθηκα που περικλείει την καρπομετακάρπια και την μετακαρποφαλαγγική άρθρωση του αντίχειρα και τον καρπό, ο οποίος εφαρμόζεται συνέχεια για τις πρώτες 2-3 εβδομάδες, και όσο υποχωρούν τα συμπτώματα, τόσο ελαττώνεται και ο χρόνος εφαρμογής του.

Επίσης, ακολουθείται ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης άλλων μυϊκών ομάδων του χεριού, ώστε να μην επιβαρύνονται οι προσβεβλημένοι μύες του αντίχειρα, ενώ ταυτόχρονα γίνεται εκπαίδευση του ασθενούς σε τρόπους συγκράτησης αντικειμένων, που δεν επιδεινώνουν την κατάσταση. Επιπροσθέτως, μπορούν να εφαρμοστούν τεχνικές Manual Therapy και Mulligan, για την βελτίωση της αρθρικής κινητικότητας.

Τέλος, στις περίπτωσεις που η συντηρητική θεραπεία δεν καταφέρει να εξαφανίσει τα συμπτώματα, τότε σειρά έχει η χειρουργική αντιμετώπιση, η οποία γίνεται με τοπική αναισθησία και έχει ως σκοπό την απελευθέρωση των τενόντιων ελύτρων και την αποσυμπίεση των προσβεβλημένων τενόντων.